styczeń

29.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Jest 7:00. Już wszyscy są po po pobudce, myciu, śniadaniu i sprzątaniu szkoły. Teraz przygotowują się do apelu ćwicząc hymn. I jak widać chłopcy też już mają mundurki.

 

27.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Tydzień zaczyna się normalnym trybem - sprzątanie klas o 6:40 i apel o 7:30.
Dziś dziewczynki dostały mundurki, chłopcy muszą jeszcze poczekać, bo siostry jeszcze szyją.

Dzień nauki kończy szkolna dyskusja. Tworzy się taki nowy zwyczaj, żeby dyskuje odbywały się w poniedziałki między 15:30 a 16:30, przed czasem poświęconym na sprzątanie, osobistą higienę i zajęciami prywatnymi.

 

26.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Dziś jest niedziela, czas odpoczynku i czas na obserwacje...

Poranna msza, odprawiana częsciowo w suahili częściowo po angielsku z tłumaczeniem siostry Marii:

Radosne twarze:

I własnoręcznie zrobione zabawki:

Przed rozgrywkami chłopców również dziewczęta zagrały w piłkę nożną. I były bardzo dobre. Teraz postanowiły stworzyć żeńską reprezentację szkoły Urszulanek.

Jak co tydzień chłopcy rozgrywają turniej. W tym tygodniu wygrywa Chelsea :)

 

25.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Ostatni tydzień był bardzo napięty i nie było czasu na pisanie. Dopiero teraz w sobotnie popołudnie jest chwila wolniejsza. Właśnie trwa turniej piłki nożnej w podstawówce. Chłopcy utworzyli cztery drużyny: Chelsea, Manchester City, Barcelona i Real Madrid. Zawodnicy każdej z drużyn są w różnym wieku i mają bardzo różne umiejętności. Co tydzień rozgrywane są krótkie zawody których zwycięzca otrzymuje i przez tydzień zachowuje wspaniały puchar. Kilka migawek z sobotniego turnieju:

A na sąsiednim boisku dziewczęta rozgrywają turniej siatkówki

Wieczorem odbył się Pierwszy Turniej Talentów. Tydzień temu z powodu braku światła został przełożony. Tym razem jesteśmy przygotowani i mamy 3 latarki. Ale światło pojawia się zanim zaczeliśmy. Tym niemniej zdjęcia są słabe z powodu nieco zużytej świetlówki. Na początek kilka komediowych scenek. Potem Brian z małą grupą prezentuje kilka tanecznych kroków. Przychodzi mu z pomocą Alois i pokazuje nowe ruchy. W końcu wszyscy sie świetnie bawią w tańcu.

W czasie pracy z nauczycielami i uczniami wypracowaliśmy logo szkoły i jej motto, które brzmi "Edukacja dla zmiany". Zmiany każdego indywidualnie, zmiany szkoły, społeczeństwa, świata. To powstało z ich nadziei dla samych siebie, Tanzanii i świata.

 

22.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Dzisiaj powitaliśmy ojca Mikea Fallona, który przyleciał do Tanzanii żeby popracować z naszymi parterskimi społecznościami. Większość jego pobytu spędzimy razem w szkole sióstr Urszulanek. Na powitanie dzieci zaprezentowały tradycyjne pieśni i tańce.

Wieczorem ojciec Fallon odprawił mszę, po której nastąpiły tańce. A na koniec oglądalismy filmy "Tom i Jerry". Ojciec Fallon przywiózł około 20 godzin filmów na DVD. Szczęśliwie do odtwarzania na projektorze cyfrowym...

 

20.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Dziś pracujemy nad tym jak zdefiniować priorytety i jak je przełożyć na przyszłe życie. Dzisiejszy temat to społeczne role kobiet i mężczyzn oraz relacje między nimi - w tanzańskim społeczeństwie jest to kwestia praw człowieka. Jako metodę prezentacji wybieramy psychodramę - każda grupa przygotowuje krótką scenkę. Scenki miały trwać 2-3 minuty, ale dzieci przygotowały przedstawienia twające ponad 5 minut każde. Pracowaliśmy w suahili żeby uczniowie znający słabiej angielski mogi w pełni uczestniczyć w zajęciach.

Kolejne zajęcia to dyskusja na temat związany ze scenkami. Debatujemy nad tym czy kobiety i mężczyźni mają w Tanzanii równe warunki rozwoju.

Wczoraj gorącym popołudniem postanawiamy wybrać się na teren budowy nowego budynku szkoły. Nie byliśmy tam z dziećmi wcześniej z powodu opóźnień w budowie. Zdecydowaliśmy że trzeba poczekać na koniec tygodnia roboczego i wizytę na budowie potraktować jako zajęcia integracyjne. Tak więc ruszamy na półgodzinny spacer przez plantacje kawy.

Parter i fundamenty są gotowe, budowa trzech pozostałych pięter trwa i potrwa to kilka lat. Mamy nadzieję, że parter i dormitorium zostaną wykończone do lipca kiedy to zaczyna się drugi semestr, a pierwsze piętro będzie gotowe do Bożego Narodzenia kiedy rozpocznie naukę nowa pierwsza klasa.

Kieduy szliśmy na górę niebo pociemniało, a teraz nagle uderzył piorun, prztoczył się grzmot i niebo się otworzyło. Schroniliśmy się w klasach. Deszcz jest tu uważany za błogosławieństwo, tak więc nowa szkoła została dokładnie ochrzczona i pobłogosławiona. Patrzylismy jak siła wiatru przewraca drzewa, a ściana deszczu sprawia wrażenie szyby w pustych oknach. Niezwykłym tu zjawiskiem było pojawienie się gradu. Uczniowie byli bardzo podeksytowani - wychylali się żeby nabrać grad garściami i próbowali go jeść. Uwięzienie przez deszcz stwarzało też inne możliwości. A za oknami ulewa zmieniała ścieżki w rwące potoki...

Mimo padającego deszczu ruszyliśmy w drogę powrotną brodząc w błocie i pokonując zwalone w poprzek drogi drzewa. Kiedy w końcu dotarliśmy do celu, znowu wyszło słońce i mogliśmy się wysuszyć po chrzcie przez całkowite zamoczenie. Uznaliśmy to za błogosławieństwo boże dla naszego śmiałego przedsięwzięcia.

Niezwykłe zjawisko atmosferyczne miało też swoją drugą stronę. Zostały zerwane linie energetyczne i w szkole nie ma prądu... Może naprawią go dzisiaj... A może nie...

 

18.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Odwiedzam dzisiaj szkołę podstawową, do tej pory nie udało mi się znaleźć na to czasu. Odwiedzam wszystkie klasy i wszędzie jestem radośnie witany.

 

17.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)


Oto uczniowie i kadra pedagogiczna nowej szkoły średniej. W tej chwili w szkole uczy się 39 dzieci. Opiekuje się nimi 7 nauczycieli i 2 siostry, ktore zajmują się dziećmi od 15:30 do 6:30. Dzieci są podzielone na 2 klasy po 18-20 osób. Na razie nauka odbywa się w pomieszczeniach szkoły podstawowej.
Utworzone zostały też grupy dokształcania. W każdej jest 6 dzieci i opiekujący się grupą nauczyciel.


A teraz kilka migawek z codziennego życia.


 

16.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)


Wierzymy... W trakcie dyskusji i pracy w małych grupach uczniowie wypracowali oceny szeregu zagadnień. Mają bardzo silne poczucie tego co jest dobre a co złe. A oni są dopiero w I klasie...

Przyjechał Wilfried żeby podzielić się z młodzieżą swoimi wspomnieniami z wyprawy na Mt Everest i wspomóc nas w podnoszeniu świadomości na temat Światowego Projektu Ręka w Rękę (Twende Pamoja = Hand to Hand). Uczniowie byli bardzo zainteresowani wspinaczką, zadawali dużo pytań.

 

15.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Dzień zaczyna sie tu o 5:30. Do 7:30 jest czas na toaletę, sprzątanie sypialni, poranną modlitwę - przygotowanie się do zajęć. O 6:00 jest śniadanie. W poniedziałki o 7:00 dzieci mają test - sprawdzian wiedzy zdobytej w poprzednim tygodniu. Codziennie o 7:30 odbywa się apel - dzieci w odświętnych strojach zaczynają dzień od hymnu narodowego śpiewanego z dumą i szacunkiem.
Od 8:00 do 10:40 odbywają się lekcje, potem jest 20 minutowa przerwa i znowu lekcje do 13:00. Po lunchu, od 13:40 do 15:40 znowu odbywają się lekcje po czym następuje sprzątanie szkoły i jej otoczenia. Od 16:00 do 17:30 jest czas na zajęcia pozalekcyjne - kluby zainteresowań, próby chóru, dyskusje, gry. A potem jest wieczorna modlitwa, kolacja, czas prywatny i o 21:00 cisza nocna.
W soboty lekcje trwają krócej i już po lunchu dzieci zajmują się sportem, indywidualną nauką, rozwijaniem zainteresowań czy działaniami dla środowiska. A wieczorem zajmują się twórczością artystyczną i rozrywką.
W niedzielę przed południem jest czas na prywatne sprawy i pranie, a po południu czas na sport, gry i zabawy. Wieczorem jest za to czas na powtórzenie materiału z całego tygodnia i przygotowanie się do poniedziałkowego testu.
I zgodnie z tym rozkładem dnia odbywają się dzisiejsze zajęcia

Brian trzyma rózgi swojej grupy... Rózeg jest 36, po jednej na każdego ucznia. Dyskutujemy dlaczego rózgi są normalnie używane w szkole (w Tanzanii kary cielesne są powszechnie stosowane). Poprosiłem 5 ochotników żeby stanęli na środku i wydawali odgłosy bydła. Rózgami przepędzałem ich z kąta w kąt klasy. Zapytałem uczniów czy są bydłem czy też czują się ludźmi. Odpowiedzieli, że ludźmi. Więc w urszulańskiej szkole nie potrzebujemy traktować ich jak bydło żeby byli doskonałymi uczniami.

Poprosiłem jednego z uczniów żeby złamał rózgę co ten zrobił. Każda grupa zebrała swoje rózgi razem i nie mogli ich złamać. Wtedy zebraliśmy wszystkie rózgi razem: Szkoła św. Urszuli - razem jesteśmy silni!

Dalej pracowaliśmy w małych grupach nad 3 pytaniami jakie im postawiłem:

  • co trzeba zrobić żeby szkoła odniosła sukces?
  • co trzeba zrobić żeby odnieść sukces w nauce?
  • co trzeba zrobić żeby nasza wspólnota odniosła sukces?

W trakcie pracy wyłonili się liderzy grup i to oni przedstawili wyniki dyskusji. Własne przemyślenia uczniów stworzyły praktycznie kodeks szkoły... To jest na prawdę wspaniała grupa młodych ludzi.

Po zajęciach pożyczyliśmy ze szkoły podstawowej szkolne bębny i troche pomuzykowaliśmy. Każda grupa wykonała piosenkę - w niektorych przypadkach niezbyt chętnie. A potem obejrzelismy film "Alladyn" jako dodatkową nauke angielskiego.

 

13.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Pierwszy dzień zajęć w urszulańskiej szkole średniej. Po uroczystym otwarciu szkoły rozpoczynamy program nauczania. Podzieleni na małe grupy uczniowie dyskutują o swojej wspólnej przyszłości, a później przelewają swoją wizję na papier. Jest też czas na herbatę.

 

8.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Wspólnie z Danielem Kileo pracujemy nad uruchomieniem szkoły średniej w Mweka. Daniel jest młodym, myślacym przyszłościowo dyrektorem nowej szkoły. Wspólnie pracujemy nad ustaleniem zasad funkcjonowania, strategią, rozwojem uczniów i kadry oraz etosem nowej szkoły.
Będziemy mieli 7 nauczycieli, ale na razie są:

  • Daniel Kileo, dyrektor
  • Miriam, nauczycielka historii i wychowania obywatelskiego
  • Rabi, nauczyciel matematyki i geografii
  • Riziki, nauczyciel matematyki i fizyki

Teren przeznaczony dla szkoły jest dość duży a ze stopni głównego budynku rozciąga się przepiękny widok na Kilimandżaro. W samym budynku na razie gotowe są fundamenty i parter, trzy kolejne piętra są dopiero w planach. Poza tym w przyszłości bedą tu jeszcze dormitoria, budynek mieszkalny dla nauczycieli i biura. Bardzo długa droga jeszcze, ale całość będzie kiedyś tworzyła wspaniały kompleks edukacyjny.

 

6.01.2014 - z bloga Mikea Knoxa (Twende Pamoja)

Na targu w Moshi kupujemy żywność na czas naszego tygodniowego pobytu w szkole Urszulanek w Mweka. Targ to bardzo malownicze miejsce, a siostra Conjesta wie gdzie najlepiej kupować i ostro targuje się o ceny.